… lekker thuis blijven! Dat heb ik met koninginnenacht ook gedaan. Gewoon m’n eigen feestje gebouwd, filmpjes kijken, flesje wijn, wat groene kruiden. Ik wist al wel dat ‘t een ramp zou worden in Utrecht, en heb daarom alle invitaties naar feestjes en kroegjes maar een beetje afgeslagen.
Vorig jaar ben ik met wat vrienden wel meegeweest in het nachtelijke gedruis voor het grote koninginnedag evenement. Mijn fiets moest ik met koninginnedag ophalen van m’n toenmalige werk aan de Oude Gracht (gratis en veilig je fiets parkeren!). Ik denk dat de deur van dat kantoor ongeveer 30 meter van ‘de vrije straat’ verwijderd was, maar met een fiets door een menigte dichter op elkaar gepakt dan op een gemiddelde zaterdagavond in de Hoffman is zeker geen pretje. Ik denk dat een meter per minuut een aardige schatting is van de gemiddelde snelheid.
En wat vieren we eigenlijk? Denkt er iemand serieus aan die goeie ouwe kunnegin en dat ze al zo oud is? Ik dacht ‘t niet. Recent onderzoek wees uit dat 30% van de nederlanders alleen het eerste couplet van het Wilhelmus kent, het enige waar het om draait is bier zuipen, dansen en sjansen. Maar waarom moet dat juist op koninginnedag/nacht zo massaal?
Vandaag blijf ik ook lekker thuis. Het is heerlijk weer, ik heb een abundance of vino, een windstille tuin, een craving for relaxation en een bergje was.
When I listen to music I see colors and shapes and when I watch visual art I hear sounds. I wanted to express my sensing of shapes, colors and music in this short movie.
I have chosen a short Jazz piece, which I have known for many years of my playing the saxophone: “Giant Steps” by John Coltrane. Coltrane made a major break through with his album “Giant Steps” in the year 1959. It was the first time in the history of Jazz music that someone based his music on symmetrical patterns, which stemmed from a mathematical division of the musical scale.
The structural approach of John Coltrane to music is associated with architectural thinking. The musical theme defines a space and the musical improvisation is like someone drifting in that imaginary space.
…. was een motherfucker. In Utrecht dan. Ik weet niet waar al die mensen vandaan kwamen, maar alles zat fucking vol. Zaadmuziek, sjakie’s, harrie’s, anita’s, overal, en het enige wat door m’n hoofd schoot bij het aanzien van dit alles was: “Fuck de koningin”. Toen ze ook nog eens het Domplein gingen afsluiten was het wel weer duidelijk. Too much of a good thing kun je het niet noemen.
M’n vriendjes en vriendinnetjes waren ook nog eens onvindbaar. Jawel, ik had er eentje gevonden, met ‘em afgesproken dat ik de rest zou opzoeken. Gelukkig kon de matig moderne techniek ‘t allemaal niet meer bijbenen en was bellen en SMS’en verworden tot een illusie. De chaos was compleet. Ik was verdronken in een zee van zaaddodende middelmatigheid en stierf een frustrerende dood, vroeg in m’n bed.
Dat een stad tot de nok toe gevuld is met paupers is nog tot daaraantoe, maar je mag toch verwachten dat anno 2007 bellen ten allen tijde mogelijk moet zijn. Ik zeg dus: opsodemieteren met dat koningshuis, scheelt een hoop geld wat geïnvesteerd kan worden in a) de infrastructuur en/of b) cultuur en onderwijs, want beiden kunnen kennelijk een flinke opkikker gebruiken.
Bill Evans was en is een van de beste pianisten ooit. Een meester en een groot gevoelsmens, iets wat hem uiteindelijk de das om heeft gedaan. Deze documentaire uit 1966 is uniek en een belangrijke tekst. Hij legt zijn muzikale filosofie in woorden op tafel; te beperkt om de muziek recht aan te doen (gelukkig laat hij ook het een en ander horen) maar even goed fucking fascinerend, essentieel en on point bovendien.
De man die het woord ‘robot’ geïntroduceerd heeft, een schrijver van vele schijnbaar geweldige sci-fi boeken die ik allemaal nog moet lezen en een boeiende biochemicus uit het altijd razende Rusland, legde in een interview voor BBC Horizon uit 1965 zijn ideeën bloot over zijn beroemde ‘three laws of robotics’. Essentieel voor technofetisjisten.
Vandaag ben ik weer jarig! Jeetje wat een feest.
En weet je wat zo leuk is? Zo oud ben ik nog nooit geweest!!
Hoempedoemp is jarig Copyright Annie M.G. Schmidt, Iedereen heeft een staart
Het koningszoontje Hoempedoemp – ik weet niet of je ‘m kent – is heus een aardig joch, maar zo verschrikkelijk verwend! Hij heeft een echte auto en een echte motorboot, twee echte vliegmachientjes, een in ‘t groen en een in ‘t rood. Hij heeft een echt kasteeltje met een toren op het dak. Hij heeft een eigen zwembad en een eigen cineak, en dertienhonderd prentenboeken met gekleurde dieren. Hij heeft een eigen bos, met eigen spinnetjes en mieren…
Dat koningszoontje Hoempedoemp, hij heeft gewoon teveel! en zou hij erg gelukkig zijn? Welnee, integendeel! Hij staat de ganse lange dag te drenzen en te jengelen, en zit maar boven op de stoep en laat zijn benen bengelen. Een poos geleden was hij jarig, ja, toen werd hij zeven. De koning zei: En Hoempedoemp, wat zullen wij je geven? Een echte ijscowagen met een echte ijscoman? Een voetbalveld? Een dieseltrein? Nou zeg het maar, wat dan? Click here to read more.. »
