Volgens mij ligt de geur van verse poep in ‘t verlengde van die van zweetsokken. Namelijk ruik ik regelmatig een argument die mij van dit feit doet overtuigen. Dat er poep aan m’n poot zit dus. Zweetvoeten beschouw ik dan ook als een gruwel. Een ergernis die verergert als de de bezitter van die dode, rottende bacteria niet ikzelf is. Helaas is dat nu niet het geval. Wat te doen? Bloggen over de aarsjeuk die mij onder het juk houdt? Een bak thee zetten of toch maar m’n bek houden? Moeilijk.

Fascineeeerend hoor! Wat je opa en oma* hebben meegemaakt (stress, hongersnood, whatever), heeft invloed op jou oftewel wat jij doet heeft invloed op jouw kleinkinderen. Epigenetica dus. Het proces wat bepaalde genen aan of uit schakelt bij veranderingen in de leefomgeving. Zo “kon worden aangetoond dat perioden van relatieve hongersnood bij een eerste generatie systematisch een significante uiting van diabetes bij de derde generatie tot gevolg had”. Soort van karma dus. Maar moet ik me nou verantwoordelijk gaan voelen voor m’n kleinkinderen? Nu niet zo’n zin in, maar als ik een ouwe knar ben waarschijnlijk wel. Zou het niet handig zijn om kinderen op te laten voeden door opa’s en oma’s! Die hebben meestal zeeën tijd te doden. Ze zijn ook veel liever. En wijzer. En een stuk meer relaxed. Muha.

* Overigens heeft stress tijdens de zwangerschap ook invloed op het kind, zo blijkt uit een studie naar de effecten van 9/11 op zwangere vrouwen en hun (later geboren) kinderen.

ICR*, een drum&bass producer uit Hongarije die momenteel veel stof doet opwaaien, geeft met enige regelmaat muziek uit op internet. De beste kerel bouwt zo’n 75 deuntjes per jaar en die moet ie dus ergens kwijt. Dit is zeker geen kattenpis, wat ik je brom. Dit ook niet trouwens. Lush, soulful, uplifting en damn good.

Blu Mar Ten, die ook al drum&bass maakt maar ook veel downtempo en andere goddelijke geluiden, heeft laatst twee gevarieerde mixjes on-line gezet. Van Aimee Mann tot Hans Zimmer en Chaka Khan tot Steve Reich, het kan niet op. Zéér chill voor warme zomerdagen en lazy sundays.

Enjoy!

*op z’n hongaars: “eatsayair”

The Flashbulb / Réunion (2005, Sublight Records, CD)

Vriend Fluor kwam een paar weken terug op de proppen met ‘Red Extensions Of Me’, een electronisch stukje muziek dat je tussen het werk van Squarepusher en Danny Breaks kunt plaatsen. Uiterst plezierig is het trouwens. Niet veel later had ik een drietal albums van de Canadees besteld, waaronder ‘Réunion’. Read the rest of this entry »

Laatst kwam ik er ineens achter dat de eeuw waarin ik leef best plezierig is. Het is zo’n standaard vraag die je stelt aan mensen: “In welke tijd zou je ‘t liefst willen leven?”. Ik bedenk me altijd dat de roaring twenties of de seksuele sixties prima periodes waren om mezelf te ontplooien. Dat neem ik niet terug, maar de laatste tijd heb ik minder de neiging om met de tijd te fucken.

Tegenwoordig is de lucht misschien wel wat minder en gletsjers glijden met een noodvaart op ons af, toch geniet ik met volle teugen van alles wat deze eeuw te bieden heeft. Internet en de weide wetenschap stimuleren me elke dag. Het houdt me scherp en nieuwsgierig, wat uiteindelijk resulteert in een joviale Justin.

Het mooie van de 21e eeuw is dan ook dat er zoveel informatie beschikbaar is om je bezig mee te houden! Ik kan de hersenspinsels van Plato bekijken, meeneurieën met Charlie Patton en me een kriek lachen om Chaplin. Hiermee ben ik natuurlijk nog lang niet klaar en een bijkomend voordeel is dat tijd en ruimte steeds minder een beperkende rol spelen. Ik leef lang en heb beschikking over het resultaat van duizenden jaren aan cultuur en wetenschap. Dikke shit toch?

Laatst stond ik in de Free Record Shop (een haven voor al het goede wat de mens kan produceren natuurlijk) en daar hoorde ik een koppel van in de veertig het fenomeen DVD bespreken.

Man: “Kijk, Soldaat van Oranje! Een echte jongensfilm. Die neem ik mee.”
Vrouw: “Welnee, wat heb je daar nu aan? Je ziet een film 1x en dan kijk je er niet meer naar om. Je kunt beter een boek kopen, of een CD.”

Read the rest of this entry »

Een best stoer aspect van Internet is dat je met een persoon twee (of meer!) compleet unrelated gesprekken kan voeren. Daar kwam ik net achter toen ik op hetzelfde moment twee verschillende gesprekken met een persoon voerde. De ene via IRC en de andere via MSN. Dat lukt ook alleen maar op internet. Mooi is dat. Viel me nu pas echt op dat ik dat deed, terwijl ik dat wel vaker doe ;)

Met regelmaat loop ik door Hoog Catharijne. Leuk, lekker windowshoppen onderweg naar de AH voor m’n lunch. Ook geweldig om de diversiteit van het sjokvee daar te aanschouwen.

Het viel me al een tijd geleden op dat er bepaalde sjokkers niet zo vriendelijk zijn om aan de kant te gaan voor tegenliggers in de volgepakte sjokveemassa. Die personen lopen gewoon de weg die ze lopen, en gaan er van uit dat anderen wel aan de kant gaan.

Waar het dan ook op neer kwam is dat ik regelmatig ontwijkende bewegingen moest maken of moest inhouden in mijn stevige wandelpas om aanvaringen te voorkomen.

Sinds kort heb ik besloten datsoort mensen gewoon flink te bodychecken. Tenminste, als ik het idee heb dat zij geen enkele moeite nemen om aan de kant te gaan, dan ga ik er vol tegenin. Schouder naar voren, HOP. Als mensen wel ook de moeite nemen een stapje opzij te doen, dan is er geen probleem.

Grappig. Let er maar eens op.